Jeżeli kiedykolwiek zastanawialiśmy się jak przechowywać i łatwo przetwarzać adresy IP w bazie danych MySQL, odpowiedź brzmi – zmienić bazę na PostgreSQL (i nie tylko w tym przypadku).
MySQL oprócz funkcji INET_ATON() i INET_NTOA() nie oferuje nic więcej, ale to i tak lepsze niż przechowywanie adresów w CHAR(15) czy VARCHAR(15). Wskazany typ kolumny to UNSIGNED INT, a konwersja przy wstawianiu rekordów czy ich pobieraniu właśnie za pomocą wspomnianych funkcji.
PostgreSQL daje nam następujące typy danych: cidr, inet i dodatkowo macaddr (do przechowywania adresów MAC). Umożliwia także łatwe zarządzanie danymi za pomocą operatorów i funkcji.
Oczywiście sposób przechowywania adresu IP na pewno nie powinien być kryterium wyboru silnika baz danych, ale może być drobnym argumentem.
Do przeanalizowania kwestia szybkości przeszukiwania, indeksowania i wielkości danych.
Do poczytania: